Reis naar Gambia 7 januari 2017

Deze bladzijde is nog niet geheel beschikbaar

Op 6 januari rond de klok van 1 uur zijn wij vertrokken richting Schiphol. We moesten daar om ongeveer half zes wezen, maar de weg zou erg glad worden die nacht (code oranje) dus voor de gladheid uit voor alle zekerheid. Die nacht met meerdere personen doorgebracht op stalen stoelen, maar wel veel lol gehad met andere mede passagiers. Rond 5 uur konden we alle koffers kwijt (totaal 8). We hadden van de vliegmaatschappij toestemming om extra bagage mee te nemen maar daar bleek op het vliegveld enige commotie over te bestaan. Uit eindelijk na lang overleg , ondersteunt met de nodige e-mails, mocht alles mee.

Eenmaal in het vliegtuig konden we nog niet vertrekken want de vleugels moesten eerst met speciale vloeistof worden behandeld en ijsvrij gemaakt worden.

Met ruim een half uur vertraging dan toch vertrokken. Ruim zes uur later geland in Banjul. Heerlijk warm (28 graden). Eenmaal bij de bagage afhaal kwamen we de eerste bekende tegen. Een vader van een van de sponsorkinderen. Hij heeft gezorgd dat we snel alle bagage kregen en toen op naar de douane. Uiteraard moesten onze koffers gecontroleerd worden want de scanner gaf aan dat er goederen inzaten die niet zomaar ingevoerd mogen worden. Er zaten o.a. een paar duizend injectienaalden in alsmede ander medisch materiaal voor een paar ziekenhuizen en ook telefoons, laptops, scanner voor onze sponsorkinderen en voor ons kantoor van het bestuur aldaar.

Aangezien we vooraf toestemming hadden gevraagd aan het consulaat van Gambia en hier ook brieven van hadden mochten we zonder problemen door de douane. Op naar de bus die klaar stond, koffers onderin en naar het Hotel. Alsof ze het wisten dat we kwamen want er stonden 8 vrienden klaar om ons te ontvangen en de koffers naar de kamer te brengen. Inmiddels was het 16.uur (17.00 uur in Holland). Een heerlijker welkom kan je je niet wensen. Even opgefrist na de lange reis (vanaf vanmorgen 1 uur) en gebeld naar de overige bestuursleden in Gambia dat we er waren. Verder die dag rustig aangedaan.

Zondagmorgen 8 januari 2017 vroeg ontbijten want de eerste afspraak stond gepland met twee bestuursleden. Onze vaste chauffeur gebeld en naar Jalangbang voor de vergadering. Daar alles bijgepraat en een plan besproken hoe we het deze 3 weken allemaal zouden invullen. We merkten wel dat er spanningen waren en of de scholen open zouden zijn was nog een vraag. Na de lunch vertrokken en op naar het hotel voor een ontmoeting met de twee overige Gambiaanse bestuursleden. Één van de bestuursleden die bij het ministerie van onderwijs werkt vertelde dat de scholen gewoon open zouden zijn.

Maandag 9 januari. Op naar de Seino school waar we ongeveer 13 kinderen hebben die gesponsord worden en die betaald en gecontroleerd moeten worden. Daar aangekomen was het angstig stil bij de poort. Eenmaal binnen wisten we waarom. Er waren ongeveer 15 van de ruim 400 kinderen op het terrein. Alle andere waren uit angst voor de situatie in het land thuis gebleven of gevlucht naar het buurland Senegal. De staf en docenten waren er wel bijna allemaal. Na overleg hebben we op papier gecontroleerd dat de kinderen tot de kerstvakantie op school zijn geweest en alle schoolgelden betaald. Ook afgesproken dat we nogmaals zouden terugkomen en dan alsnog foto zouden maken van de sponsorkinderen als die er dan waren. Gelijk doorgegaan naar de volgende school De Kotu lower basic school. Ook hier troffen we onze sponsorkinderen niet aan om de zelfde redenen als de Seino school. Voor deze school mochten we voor € 500.00 boeken, schriften etc. bestellen van een sponsor. Met de directeur een afspraak gemaakt om op vrijdag samen met hem het materiaal te bestellen. Hierna nog twee kleinere scholen bezocht maar ook zonder kinderen. Een school was helemaal gesloten.

‘S middags rond 4 uur even naar het strand om van de zon te genieten.

Dinsdag 10 januari. Ook deze dag 5 scholen bezocht met allemaal het zelfde resultaat als gisteren. Geen kinderen wel de staf en docenten aanwezig. Dus weer zonder resultaat op zichtbare controle van de sponsorkinderen. Wat wel opvalt is dat de spanningen in het land groter worden. Door buitenlandse zaken worden we geadviseerd goed op te letten en grote bijeenkomsten te mijden.

Woensdag 11 januari is mijn naam genoot (kleine Rien) jarig en moeten we op visite. Tevens die dag een ontmoeting i.v.m. het gebouwde hospitaaltje wat nog steeds niet officieel in gebruik is genomen.

Er is hevig gediscuseerd over de te nemen actie. Ook is er voor zaterdag een gesprek ingepland met een afgevaardigde van het ministerie .

Donderdag 12 januari naar de loods geweest waar ongeveer 60 bananen dozen staan die eind vorig jaar met een container naar Gambia zijn vervoerd. Ongeveer 1/3 deel meegenomen naar het hotel om daar verder uit te zoeken. Verder die dag nog twee scholen bezocht echter ook weer zonder kinderen.

Vrijdag 13 januari. We worden geconfronteerd met het feit dat de brandstof bij de benzine pompen op is. Dus geen grote afstand reizen vandaag. Wel boeken gekocht voor de Kotu lower basic school en afgesproken dat we die volgende week vrijdag komen ophalen. Dan is namelijk ook de sponsor die dit betaald in Gambia. Deze mag het dan zelf uitreiken.. Tevens een bezoek gebracht aan de directrice van de vorig jaar gesloopte Conthee School. Voor de herbouw van deze school gaan we ons hard maken, echter op een andere plek. Hiervoor hebben we inmiddels een mooi stukje grond gevonden met daarop enkele grote fruitbomen die enerzijds vruchten geven en anderzijds veel schaduw om onder te spelen voor de kinderen. Er kunnen hier 6 lokalen komen, maar we proberen te starten met 2 of 3 lokalen. Hiervoor hebben we nog ongeveer € 10.000 nodig om te starten. (Giften hiervoor zijn welkom en fiscaal aftrekbaar. Wij zijn ANBI erkent).

Zaterdag 14 januari. Deze dag hebben we een ontmoeting met de onder minister van onderwijs.

Hier de situatie van de conthee school besproken en gevraagd om de juiste formulieren hiervoor te regelen. Ook besproken het ziekenhuisje in Jalangbang wat nog steeds niet open is , en de gestolen goederen daar uit. We denken te weten wie het heeft gestolen en willen die persoon dagvaarden.

Met hem besproken hoe dit aan te pakken. Hij (dief) krijgt 4 dagen de tijd om de goederen terug te brengen en zo niet wordt hij gearresteerd. Dit bevel wordt dinsdag 17 januari persoonlijk in zijn winkel afgegeven. Verdere die dag rust.

Zondagmorgen 15 januari vroeg naar de loods om wederom ongeveer 30 dozen op te halen. Deze worden vandaag nog weg gebracht naar diversen gezinnen. Het wordt een lange dag over even zo vele hobbelige zandwegen. ’s Avond uitgeblust in het hotel.

Maandag 16 januari Naar bestuurslid Samba. Hier alle papieren in ontvangst genomen van de door hem voor ons betaald voorschotten op de diverse scholen. Tevens is zijn door onze stichting gesponsorde zuster gesproken. Voor haar waren er enkele presentjes van de sponsor uit Holland. Tevens daar heerlijk geluncht. (uiteraard door ons zelf betaald).

Dinsdag 17 januari weer naar de Seino school in de hoop dat er nu wel kinderen zijn. Tevens moest er financieel nog het een en ander worden uitgezocht. Helaas weer geen kind op school. Terug gekomen in het hotel was er lichte paniek over de spanningen in Gambia. Buitenlandse zaken adviseert om niet meer naar buiten te gaan en wachten op nader berichten. Advies is pak je koffers en sta klaar om te vertrekken.

Woensdag morgen vroeg liggen er lijsten klaar van de vliegmaatschappij Corendon met de mededeling dat we allemaal om 12.00 uur klaar moeten staan om te vertrekken naar Nederland.

Buitenlandse zaken heeft code rood afgegeven, wegwezen dus.

Om die tijd stonden er diversen busjes klaar die ons met hoge snelheid naar het vliegveld brachten. Daar aangekomen wisten we niet wat we zagen. Buiten het gebouw stonden enkele honderden mensen en binnen in de hallen enkele duizenden. Het was een grote chaos die niet meer te handelen was voor het personeel. Na ongeveer 4 uur wachten mochten we de koffers inchecken en achter de douane komen. Hier was het iets minder chaotisch. Uit eindelijk om 17.30 in het vliegtuig en vertrokken om half 7 naar Nederland.

Helaas hebben we dus niet alles kunnen doen waarvoor we kwamen.

Terwijl ik dit stukje schrijf is de oude president toch vertrokken en wordt het hopelijk weer rustig in Gambia.

Als de situatie het toelaat probeer ik op 8 februari alsnog terug te gaan naar Gambia om nog het een en ander verder te regelen. Ik hou u hiervan op de hoogte via de site en de nieuwsbrief. Mocht u deze willen ontvangen dan gaarne het verzoek richten aan info@gambiaschoolchildren.nl